Marzyłam w dniach, które minęły,
Kiedy nadzieja była wielka i warto było żyć.
Marzyłam, że miłość nigdy nie umrze.
Marzyłam, że Bóg będzie przebaczał.
Potem byłam młoda i niczego się nie bałam.
Spełniałam marzenia i je marnowałam.
Za nic nie musiałam płacić,
Spiewałam każda pieśń i próbowałam każdego wina.
Potwory przychodziły nocą
Z głosami cichymi jak trzask pioruna,
Darły nadzieję na strzępy.
Obracały marzenia we wstyd.
Przespał przy mnie lato,
Wypełnił moje dni niekończącym się cudem,
Nieprzejmował się moim dzieciństwem,
a gdy nadeszła jesień, odszedł.
I wciąż marzyłam, że przyjdzie do mnie
I będziemy żyli długo i szczęsliwie.
Są jednak marzenia, które się nie spełnią.
I burze, których nie przetrwamy.
Marzyłam, że moje życie będzie sie różniło
Od piekła, w którym żyję,
Że będzie się różniłood tego, jakim się zdawało,
Teraz życie zabiło marzenia.
z musicalu "Nędznicy" Alaina Boublila i Claude'a-Michela Schonberga
"Kiedy byłam małą dziewczynką, mialam wiele marzeń, ale pięć z nich odgrywało szczególną rolę. Teraz -gdy skończyłam 40 lat,odkryłam, że tęsknoty większości kobiet są podobne. Marzyłam o tatusiu, który kochałby mnie, jak ci tatusiowie, których widywalam w parku, spaceujących i trzymających za rękę swoje córeczki, o tym, ze pewnego dnia będę panną młodą, która w powłóczystej, atłasowej sukni płynie po czerwonym dywanie główną nawą kościoła; o tym, że zostanę mamą i że dom będzie pełen dzieci, które będę uwielbiałai które będą uwielbiały mnie; o tym, że będę piękna jak księzniczka z bajki; i o tym, że będę miała przyjaciółkę na całe życie."
"Marzenia Kobiety "
Sharon Jaynes
