Stara doopa jestem.

W chwili, w której umiera w nas dziecko, zaczyna się starość.

— Francois Mauriac

Na dworze już prawdziwa wiosna. Mnie  straszne lenistwo ogarnia. Nawet bloga nie chce mi się pisać. Patrycja już ładnie chodzi, spacerujemy więc sobie bez wózka. Niestety z mówieniem jakoś gorzej jej idzie. Dziś skończyłam 42 lata i czuję się z tym jakoś nie za fajnie. Coraz częściej zdarza mi się wspominać przeszłość. Tak podobno mają starsi ludzie. Wspominam sobie z nostalgią jak to drzewiej fajnie bywało. Miałam tyle, marzeń, palnów i oczekiwań, a teraz już niczego od życia się nie spodziewam, została mi go bowiem "mniejsza połowa".

Jakoś tak fizycznie gorzej się czuję, kręgodłup pobolewa i głowa często jakby od podwyższonego ciśnienia...

Heh, żizń...

Ale prezenty od rodzinki dostałam fajne, mp3 (ostatnia mi się zepsuła), różyczki w doniczce i perfumy.

Zdrowie mojej mamy znacznie się porawiło, nogi jakby mniej ją bolą, schudła już 10 kg i cukier ma dobry.

Teraz problem z tatą się zaczął, bo mu w glowie i uszach szumi. Na razie latam z nim po doktorach i nikt nic nie wie, co mu dolega. We wtorek idziemy do neurologa i jeśli nie da skierowania na tomokomputer głowy, to tata prywatnie zbada się za pomocą rezonansu i może sie uspokoi, że nic złego tam się nie dzieje.

Moja terapia zaczyna mnie męczyć, jakoś wszystkie tematy chyba zostały przegadane i mam wrażenie, że nie mam o czym z teraputka rozmawiać. Nie wiem co dalej...

Jutro relaksik, spanko i kino.

Przegląd niedalekiej przeszłości.

Niech przeszłość zostanie przeszłością.

— Stephen King

Na wtępie, serdecznie podziękuję: wszystkim, którzy w trudnym dla mnie czasie znależli słowa otuchy. Obecnie wiem już
na czym tak naprawdę stoję - zdrowotnie. Po dosłownych korowodach z lekarzami i badaniami, okazało się, że operacja czyli wycięcie guza oczodołu byłoby dla mnie bardzo niekorzystne. Tym razem torbiel umiejscowiła się tak głęboko, że niej jest widoczna gołym okiem. Trudny zabieg mógłby spowodować całkowicie opadnięcie powieki i konieczność operacji plastycznej,  a być może i inne mniej przewidywalne konsekwencje zdrowotne dla mego organizmu. Pan doktor bardzo mądrze mnie przekonał do takiego rozwiązania problemu. Mam pozostawać pod kontrolą okulistyki przy Akademii Medycznej, a torbiel sobie ma zostać w głowie. Heh...

Mam wznowę?

Ciało jest albo beznadziejnie głupie, albo nieskończenie mądre – tak czy inaczej, oszczędzono mu katuszy myślenia, wie tylko, jak trwać i walczyć, dopóki może. [...]. Chce żyć.

S.King

Kiedyś, w 2001, a potem 2007 miałam nieciekawe  i rzadko spotykane schorzenie - guza oczodołu. Strasznie się denerwowałam jaki charakter ma ta zmiana, miałam niesamowite korowody z lekarzami, badaniami, a potem operacjami, były też koszty finansowe związane z leczeniem, a na koniec jeszcze powieka mi się nie chciała podnieść. Dwa razy przeżyłam ten koszmar, na szczęście zmiana okazała się być torbielą bez cech nowowtworowych. Od tygodnia boli mnie znów to samo miejsce i mam wrażenie, że robi się tam gulka. Byłam już u okulisty, który pracuje w akademii (zawsze mnie tam operowano i trza się nastawić na zabieg znów), robiłam usg, teraz mam mieć rezonans oczodołów. Na razie zmiany nie widzi lekarz, nie wyszło nic na usg, ale to nic nie znaczy jeszcze. Trochę dały mi te badania po kieszeni (80 zł- wizyta, 80 zł - usg, rezonans- 650 zł), ale ja nie zamierzam czekać wieczność na nfz, wcześniej umrę albo wykończę się psychicznie. Na coś człowiek przecież musi pieniądze wydawać. Mama mowi, że jestem hipochonryczką, ale ma to i dobrą stronę. Dzięki temu wyszłam obronną ręką z alkoholizmu. Miałam kilkakrotnie wszywany esperal, wielu alkoholików po prostu "zapija go", mimo grożby utraty życia, ja tam obawiam się o siebie, że nigdy bym czegoś takiego nie zrobiła. Na razie strasznie się denerwuję i czekam...
Co poza tym? Ano, widziałam się z opisywaną niegdyś Edytką... Ma już dziewczyna 18 lat. Wyszła nieźle z ostatnich sytuacji krytycznych. Mianowicie pojechała do Dani jako opiekun cioci chorej na raka. Jest tam oficjalnie zatrudniona i zarabia 6.000 zł miesięcznie. Kupiła sobie mnóstwo rzeczy: ubrań, sprzętów... Palnuje iść na prawko i kupić furkę. Super wygląda, włoski ma zrobione, makijaż, ładnie ubrana. Nie odchudza się już, rozśmieszyła mnie, bo zjadła zestaw w McDonaldzie, porcję szarlotki oraz kawę z bitą śmietaną i lodami. Nie ma na razie problemu bo figurę ma modelki. Przechodzi jednak ogromny stres psychiczny i fizyczny. Ciocia jest w IV stadium raka, cierpi na depresję, Edytka robi wszystko w domu:gotuje, pierze sprząta... Palnuje zostać w dani i skończyć tam szkołę, a potem podjąć pracę. Cieszę się, że tak jej się w życiu ułożyło.
Mój "odwieczny" internetowy znajomy jest chyba dla mnie taki ważny, ponieważ jest jakby synonimem mojego taty dla mnie. Tyle widzę w nim jego cech, które mnie drażnią. Teraz jest na mnie obrażony i nie odzywa się... Nigdy pierwszy nie wyciągnął reki do zgody, zawsze ja, identycznie jak mój ojciec...
Moja "ukochana pisarka", która obiecała spotkać się po 15 grudnia, napisała, że jest chora... Szok...
Ponadto miałam "randkę z portalu internetowego" . Pan przyszedł z plamą na swetrze i brudnymi paznokciami, sama zapłaciłam za swą kawę. Ponadto jest w separacji, nie ma rozwodu, dwie małe córcie i ciągle narzeka na swoją sytuację materialną. Kiedy napisałam mu w esie, że jestem chora w związku z guzem, nie odezwał się więcej, hahaha. Faceci to dno...

Ludziska, badajta się...

Anthony de Mello

Psychologowie twierdzą, że ludzie chorzy w istocie rzeczy nie chcą naprawdę wyzdrowieć. W chorobie jest im dobrze. Oczekują ulgi, ale nie ma powrotu do zdrowia.

Nie ma lepszej metody na zdrowie, niż zapobieganie chorobie. Jeśli się pojawi, jest nie tylko świadectwem słabości organizmu, ale również groźnym intruzem osłabiającym jego potencjał, wyrządzającym mu często trwałe szkody. Główne czynniki mające wpływ na zdrowie to m.in. palenie tytoniu, odżywianie, aktywność fizyczna, sposób odżywiania się, spożywanie alkoholu oraz sposób, w jaki ludzie zachowują się względem siebie i innych. Badania profilaktyczne powinniśmy przeprowadzać przez całe życiem, w trosce o nasze zdrowie, bo przecież lepiej zapobiegać niż leczyć. Im więcej badań zleci lekarz rodzinny, tym mniej pieniędzy zostanie dla niego z puli, którą dostaje z NFZ. Taki system nie zachęca do wypisywania zleceń. Pozostaje więc wykonanie takich badań odpłatnie. Wiele chorób moglibyśmy uniknąć gdyby, zarówno lekarze, jak i sami pacjenci poświęcali więcej czasu na badanie i mieli na uwadze, że bezpieczniej jest zapobiegać niż leczyć.

Z uwagi na fakt, iż nie mogę liczyć na moją rodzinną, sama ułożyłam sobie harmonogram badań. Co prawda rozklada się on na ponad rok, co powodują niestety bardzo wysokie koszty i konieczność liczenia się z kasą, ale satysfakcja jest spora. Zrobiłam już cytologię (nieodpłatnie), mamografię i jestem w trakcie leczenia uzębienia. Z mamografią miałam dość spory problem, ponieważ mimo robienia tego badania na własną rekę i za własną kasę, potrzebne mi było skierowanie lekarskie (takie są ponoć przepisy Ministra Zdrowia). Lekarka rodzinna nie za bardzo chciała mi je wystawić, skończyło się na wydaniu zaświadczenia, że brak jest przeciwskazań zdrowotnych. To na szczęście wystarczyło. Na razie czekam na wyniki, ale doktor radiolog zwróciła uwagę na pewien szczegół, który ją zaniepokoił w moich piersiach, a którego stanu zdjęcie rtg nie wykaże. Toteż zarejestrowałam się do mojego ginekologa w celu dalszej diagnostyki. Trochę nie niepokoję, ale właśnie po to wykonuję te badania, aby ewentualnie wykryć grożne choroby na ich wczesnym etapie rozwoju. Wcześnie zrobiłam prywatnie morfologię i udałam się z nią do lekarza pierwszego kontaktu. Okazało się, że mam anemie, którą leczyłam już na NFZ. I udało sie, kontonrotlne badania zleciła już moja doktor. Były dobre.

Mam jeszcze cały wykaz badań do zrobienia. Na szczęście do pewnego stopnia stać mnie na nie i wyznaczam sobie na to limitu czasowego. A że ze mnie straszna hiopochondryczka, dodatkowo to mnie uspokoi i uszczęśliwi. Jak kto może, niech się bada więć... Życzę zdrowia...